Niniejsza prezentacja służy jedynie porównaniu naszych i anglosaskich programów kształcenia, stąd daleko jej do ścisłości przewodników akademickich po kursach logopedycznych, jakie każda uczelnia ze Stanów czy Anglii zainteresowanym wysyła.

Kursy licencjackie trwają w Anglii 3 lub 4 lata i dają możliwość kontynuacji kształcenia na poziomie magisterskim przez 2 lata.

Oto na początek wybrany program licencjacki z Wielkiej Brytanii.

Będziemy musieli (z ciekawszych przedmiotów) przebrnąć przez akustykę, neuropsychologię behawioralną, statystykę, dysfagię, diagnozowanie i „szacowanie” zaburzenia. Co ciekawe, statystyka ma taką samą wartość punktową i można ją realizować poza macierzystym wydziałem. Dodatkowo trzeba przejść kurs pisania prac akademickich. Praktyka kliniczna ma tutaj podwójną wartość punktową w stosunku do zwykłego przedmiotu.

W programie magisterskim powierzchowna, i rzec by można zawodowa wiedza (licencjacka), zostaje znacznie pogłębiona. Przedmioty poukładane są w moduły czy też bloki, wśród nich znajdziemy następujące: wiedza o mowie i języku, nauki biomedyczne, zaburzenia mowy, komunikacji i przełykania, nauka o zawodzie. Na drugim roku: wiedza o słuchu, języku i mowie, badania naukowe, praktyki kliniczne (dwukrotnie), studia  tzw. zawodowe, gdzie poznaje się założenia i procesy i programowanie terapii. Zadaniem studenta jest również przeprowadzenie własnych małych badań w wybranym zakresie.

Ofertę studiów magisterskich Master of Science in SLP (magister nauk ścisłych patologii mowy i języka w przeciwieństwie do magistra „zwykłego” -Master of Art) z jednego z waszyngtońskich uniwersytetów podaję w całości. Oczywiście jest to kurs dla tych, którzy mają już tytuł zawodowy.

Sem I. Jesień

-          Złożone zagadnienia rozwoju języka (z naciskiem na język przedszkolaków);

-          Złożone zagadnienia wiedzy o mowie.

-          Kliniczne procedury szacowania i diagnozy zaburzeń komunikacji związanych z zaburzeniami słuchu.

-          Seminarium: Diagnozowanie w SLP

-          Praktyka kliniczna.

-          Kliniczne zastosowanie języka migowego.

-          Amerykański język migowy II stopnia.--------------- 15 credit hours  (punktów)

Sem. II Wiosna

-          Zaburzenia mowy i języka pochodzenia nerwowego.

-          Zaburzenia języka.

-          Seminarium: Diagnozowanie w SLP.

-          Praktyka kliniczna.

-          Metodyka badań w audiologii i SLP.

-          Amerykański język migowy III stopnia. ---------------14 credit hours

Lato

-          Seminarium: Szacowanie ubytków słuchu i rehabilitacja dzieci niesłyszących, łącznie z praktyką.

-          Praktyka kliniczna.

-          Zastosowanie wiedzy audiologicznej w rehabilitacji. -----------------7

Sem. III Jesień

-          Rehabilitacja uszkodzeń słuchu.

-          Organiczne zaburzenia mowy i języka.

-          Praktyka kliniczna.

-          Praktyka zawodowa. -------------10

Sem. IV Wiosna

-          Jąkanie.

-          Zaburzenia głosu.

-          Seminarium: Fonologia i artykulacja.

-          Praktyka kliniczna.

-          Praktyka zawodowa: diagnozowanie, planowanie i stosowanie terapii, szacowanie wyników terapii niesłyszących. ----------------------------13

Z oferowanych kursów dodatkowych warto wymienić :

-          systemy wzmocnień;

-          technologia komunikacyjna;

-          implanty ślimakowe;

-          psychoakustyka;

-          pomiary elektrofizjologiczne w audiologii.          Łącznie -około 60 credit hours

Na koniec tych programowych streszczeń jeszcze wybrane zagadnienia z programu studiów doktoranckich z uniwersytetu z Indiany (USA).

W module języka:

-          rozwój składni i morfologii u dzieci normalnie rozwijających się i tych z zaburzeniami języka;

-          związki między zdolnościami językowymi dzieci w wieku szkolnym a sukcesami na studiach;

-          stosunki czynników poznawczych i zdolności językowych u dzieci normalnie rozwijających się i tych z zaburzeniami języka;

-          problemy nabywania zdolności językowych u dzieci dwujęzycznych;

-          zaburzenia językowe i poznawcze jako rezultat uszkodzeń mózgu i chorób postępujących np. Alzheimera;

-          rozwój fonologiczny u dzieci zdrowych i z zaburzeniami fonologicznymi.

W Stanach Zjednoczonych studia logopedyczne to zwykle pięcioletnie programy magisterskie i nie podlegają takiemu dzieleniu jak w Europie na zawodowe (licencjackie) trzy lub cztery lata i dwa- magisterskie. W Niemczech w ogóle zrezygnowano z kształcenia magisterskiego logopedów, co tłumaczy się względami finansowymi, natomiast podstawowy poziom kształcenia, podobnie jak w wychwalanych przez CPLOL Danii i Szwecji stoi na bardzo wysokim poziomie.

Oczywiście, że w toku tych trzech czy czterech lat europejskich studiów zawodowych student poznaje wiedzę z dziedzin psychologii i pedagogiki i innych pokrewnych, niemniej ich zakres jest odpowiednio dobrany do logopedycznego szkieletu. Jest zatem jasne, że nasze podyplomowe, dwuletnie studia dają gorsze przygotowanie specjalistyczne, a wykształcenie pięcioletnie (macierzyste) często w kontekście wykonywanego zawodu logopedy nie przydaje się.

                                                                                        Piotr Jaworski